انتقاد و بررسى و تحقيقات علمى پرداختند و پزشكانى به نام رندوله « 1 » ، فورستوس « 2 » ، گراتارولوس « 3 » ، فرنل « 4 » ، ريوير « 5 » ، هوفمان « 6 » و . . . پس از مطالعات زياد همان خواص را بىكم‌وكاست پذيرفتند و بادرنجبويه را در موارد ملانكولى ، هيپوكندرى و مانيا ( انواع ماليخوليا و جنون ) تجويز كردند و بسيارى از آنان معتقد شدند كه : « بادرنجبويه هوش را تند و تيز مىكند و حافظه را تقويت مىنمايد » . « 7 » در قرن نوزدهم ، ستارهء درخشانى در افق پزشكى فرانسه به نام تروسو « 8 » طلوع كرد كه از اطراف و اكناف اروپا براى استماع سخنرانىهاى پزشكى و استفاده از معلومات و تجربيات اين نابغهء بزرگ به فرانسه مىآمدند . هم‌اكنون نيز پس از صد سال مطالعهء سه جلد كتاب او كه با عنوان كلينيك مديكال هتل ديو نوشته براى اهل علم بسيار قابل استفاده است . تروسو اكتشافاتى دارد كه در كتاب‌هاى پزشكى امروز نيز به نامش معروف است . اين دانشمند پس از يك عمر مطالعه و تجربه ، هرچه ابن سينا دربارهء خواص بادرنجبويه گفته بود تأييد كرد و به اتفاق پيدو « 9 » كتاب درمان‌شناسى را تأليف كرد و در آن دربارهء بادرنجبويه مىنويسد : « گردش خون را در مغز منظم كرده و مراكز عصبى را تقويت نموده و نشاطآور است » . آن را مخصوصا در پيرهاى چاق كه قواى دماغى آن‌ها به تحليل رفته و ضعيف شده است تجويز مىكرد . هم‌چنين در سردردهاى احتقانى « 10 » و سردردهاى عصبى « 11 » دم‌كردهء بادرنجبويه را به كار مىبرد و سردرد تسكين مىيافته است . تروسو و پيدو نظريهء ابن سينا را در مورد اثرات درمان‌بخش بادرنجبويه ، چنين تفسير مىكردند كه چون بروز افسردگى ، غمگينى و وسواس ماليخوليايى ، غالبا به علت اختلالات دستگاه هاضمه ، ضعف معده ، اختلالات كبدى ، اسپاسم نفخى معده و روده‌ها است ،

--> ( 1 ) . Rondolet ( 2 ) . Forestus ( 3 ) . Gratarolus ( 4 ) . Fernel ( 5 ) . Riviere ( 6 ) . Hoffmann ( 7 ) . Plusieurs de ces auteurs ajoutent qu'elle aiguise l'esprit et reveille le memoire affaibile . ( 8 ) . Trousseau ( 9 ) . Pidoux ( 10 ) . Cephalalgie congestive ( 11 ) . Cephalalgie nerveuse